Max Liebermanns schilderachtige villa

Schilder Max Liebermann kocht in 1909 een prachtig zomerhuis aan de Wannsee bij Berlijn, waar rijke Berlijners hun zomerhuizen en zeilverenigingen hadden. Als we op een zonnige lentedag door de tuin aan het meer slenteren, begrijpen we meteen waar de impressionistische schilder zijn inspiratie opdeed. Na zijn dood werd zijn weduwe Martha helaas door de nazi’s gedwongen de villa te verkopen.

 

We nemen vlakbij de Brandenburger Tor de metro naar Wannsee, een ritje van een half uur door de buitenwijken van Berlijn. In de buurt van onze bestemming worden de villa’s steeds groter en zodra we uitstappen zien we op een zonnige dag in maart al veel zeilboten op het meer.

Uitzicht op het meer. De villa ligt aan de overkant.

 

Na een kort ritje zet de bus ons af middenin de riante villawijk, om de hoek van de Liebermann villa. Max Liebermann kocht dit zomerhuis met een prachtig grote tuin aan het meer in 1909. Hij bracht er vele uren schilderend door, met als resultaat meer dan 200 werken geïnspireerd door de weelderige tuin. Ook nu nog zijn huis en tuin een lust voor het oog.

De tuin door de ogen van de schilder.

Max Liebermann (1847-1935) groeide op in Berlijn, onder de rook van de Branderburger Tor, als zoon van een textielfabrikant/bankier. Zijn rechtenstudie verruilde hij al snel voor de kunstacademie, eerst in Berlijn, later in Parijs en Nederland. Rijk als hij was, verzamelde hij met passie het werk van impressionisten. Maar hij wist ook al snel zelf naam te maken als portretschilder in Berlijn waar hij onder meer Einstein portretteerde.

Portret van Albert Einstein, 1926.

Max Liebermann was in zijn jonge jaren één van de voortrekkers van de moderne kunst in het kunstzinnig verstarde Berlijn. In de villa hangt een keur aan impressionistisch werk. Voordat hij zijn zomerhuis had, bracht hij vaak de zomer door in Nederland. Ook daarvan zijn veel schilderijen bewaard, onder andere die van de meisjes in het Amsterdamse Burgerweeshuis.

 

 

Van 1920 tot 1933 was Liebermann president van de Pruissische Kunstacademie. Hij vertrok hier echter toen de academie besloot niet langer werken van joodse schilders toe te laten. De laatste jaren tot zijn dood in 1935 werd het leven steeds moeilijker voor joodse burgers. Zijn weduwe Martha werd door de nazi’s gedwongen de villa te verkopen. Om zelf deportatie te ontlopen pleegde zij in 1943 zelfmoord.

 

Sophia Mott – Dem Paradies so fern

Berlijn 1941: Martha, de weduwe van Max Liebermann probeert een uitreisvisum te krijgen om nazi-Duitsland te verlaten. Ze kijkt terug op haar leven met Max, op de gloriejaren, toen ze in kunstzinnige kringen verkeerden, op het veranderende klimaat toen de nazi’s de macht kregen en op het verlies van het familievermogen en zijn dood in 1935.

 

Berichten gemaakt 100

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven